PLATFORMA UPOWSZECHNIANIA NAUKI W POLSCE

NASZ CZAS


System korzeniowy odżywia drzewo i utrzymuje je w podłożu. Korzenie pobierają wodę ze składnikami mineralnymi z gleby i prowadzą ją poprzez pień do konarów, gałęzi, liści.

System korzeniowy to korzenie centralne i obwodowe (żywicielskie). Jedne utrzymują drzewo w pionie i stabilizują je w ziemi. Drugie pobierają z ziemi wodę i minerały - karmiąc roślinę. Korzenie żywicielskie wyrastają na końcach korzeni centralnych. Są drobne, pierzaste, niezdrewniałe i występują w przeważającej ilości w glebie tuż pod sama powierzchnią. Najgłębiej pod ziemię wrasta główny korzeń centralny tzw. korzeń palowy. U wielu gatunków sięga on wiele metrów pod ziemię. Korzeń palowy przycięty, np. podczas przesadzania drzewa nie odrasta, dlatego sadzonki bez korzenia palowego są słabo ustabilizowane w gruncie. Pod wpływem dużego wiatru przewracają się wraz całym systemem korzeni bocznych.

Te najcieńsze korzenie - żywicielskie szybko namnażają się i szybko zamierają, by mogły powstać nowe. Rozwijają się płytko pod wierzchnią warstwą ziemi, która jest najbardziej nawodniona i żyzna. Mimo wszystko korzenie same nie dałyby rady zaspokoić potrzeb całego drzewa. Wchodzą więc w symbiozę z grzybami, którą nazywamy mykoryzą. Dzięki temu zwiększa się znacznie powierzchnia chłonna korzeni drzew. Grzyby chronią drzewo przed szkodnikami i chorobami. Ale jak to w symbiozie - korzyść jest obopólna - grzyby żywią się obumierającymi korzeniami.

Ta symbioza jest silnie wyspecjalizowana, dlatego istnieją nawet gatunki grzybów, które żyją wyłącznie pod określonymi gatunkami drzew.

 

 

 


 
 
Materiały ukazujące obrazy spod mikroskopów oraz grafiki prezentowane w filmie pochodzą z pracowni i laboratoriów Instytutu Dendrologii PAN w Kórniku lub powstały w konsultacji naukowej z pracownikami Instytutu. Zostały one wykonane bądź na potrzeby filmu, bądź też są elementami szerszych prac naukowych i badawczych prowadzonych w Instytucie. 
 

 

 

 


Komentarze