Utwór „Władysława Hrabiego Zamoyskiego z bratem Albertem ROZMOWA na szlaku z Kuźnic ku Kalatówkom” na obój solo, skrzypce solo, głos i orkiestrę smyczkową został skomponowany przez Norberta Paleja w setną rocznicę śmierci Władysława hr. Zamoyskiego

Utwór ten upamiętnia bliską przyjaźń dwóch niezwykłych Polaków przełomu XIX i XX wieku. Pozornie niepodobni do siebie – jeden majętny, właściciel Państwa Zakopane, drugi mnich pozbawiony dóbr ziemskich – obaj działali zgodnie ze swoim powołaniem dla większego dobra ludzi i narodu. Hrabia, który skąpił sobie, by więcej zostawić w spadku Polakom, podarował bratu Albertowi ziemię pod budowę pustelni na Kalatówkach koło Zakopanego. Wędrówka dwóch przyjaciół z Kuźnic do pustelni została później udokumentowana przez przypadkowo spotkanego zakonnika. Najprawdopodobniej odbyli wiele podobnych spacerów po Tatrach, dyskutując na różne praktyczne i duchowe aspekty życia. Obydwoje dzielili się wzajemnie mądrością, troską i umiłowaniem boskiej natury – tej niebiańskiej i ziemskiej.